ตอนเด็กๆความทรงจำน่ากลัวที่สุดของผม

คือการที่เเม่หายไปในตลาด

ตอนนั้น ผมเช็ดนำ้ตาด้วยหลังมือ

ไปโน่นไปนี่ ตามหาเเม่

ต่อมา แม่หาผมจนเจอ

เเม่บอกผมว่า

ถ้าคราวหน้าแม่หายอีกครั้งล่ะก้อ

อย่าไปไหนเพื่อตามหาเเม่

อยู่ที่เดิมเฉยๆ

เเม่จะมาหาผมเอง

วันนี้ก้อเหมือนวันนั้น

ผมโตเเล้ว ยังร้องไห้อยู่

ในสถานที่่มีคนพลุกพล่าน

เเต่ผมขยับตัวไปไหนไม่ได้ครับ

เพราะถ้าผมขยับละก้อ กลัวว่า

เธอที่กำลังเดินไปตรงนั้น

จะไม่กลับมาอีก

ผมกลัวว่า เธอจะหาผมไม่เจอ

ผมเลยจะรออยู่ที่นี่

ต่อไป...

เหมือนเด็กๆที่เเม่หาย!!!